Interview Monique van Asperen: 'Op afstand werken is moeilijk in ons vak'

Wat betekent het coronavirus voor het verenigingsleven, de ondernemers, het onderwijs, de zorg en onze inwoners? Op deze plek laten wij met regelmaat een Alblasserdammer aan het woord die erover vertelt. Dit keer: Monique van Asperen van het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG)

Waar loop je tijdens de coronacrisis tegenaan? Wat is voor jou op dit moment de grootste uitdaging?

We merken nu de effecten van de eerste golf van maart. In de gezinnen waar wij komen zag je toen veerkracht en creativiteit. De meeste gezinnen zijn er sterker uitgekomen, maar er zijn ook gezinnen waar extra zorg en een luisterende oor harder nodig zijn. We zijn het aanspreekpunt voor deze gezinnen. Dat vraagt van ons veel creativiteit in een de wereld die zo goed als stilligt. De grootste uitdaging is ervoor zorgen dat we de kwaliteit blijven leveren die mensen van ons gewend zijn. De vragen die op ons afkomen zijn ingewikkelder. En ook wij hebben te maken met medewerkers die ziek zijn of in quarantaine zitten. 

Welke maatregelen werken goed en welke minder goed?

Tijdens de eerste lockdown gingen we vanuit huis werken. We hebben toen snel een digitaal platform opgezet en alle mensen gebeld die we ondersteuning bieden. Waar mogelijk hebben we hen op afstand geholpen, daar waar nodig dichtbij. Op afstand werken is in ons vak moeilijk. Wij komen normaal gesproken veel bij gezinnen thuis. Als er sprake is van oplopende stress dan krijg je dat via de digitale wereld niet altijd mee. Juist dan is het contact waarbij je elkaar kan zien zo belangrijk. Voor nu werkt het om een combinatie te hebben in het werken op afstand, maar ook dichtbij. Met de cliënten bespreken we hoe we dit kunnen invullen. Daarbij staat veiligheid voorop. Dus we werken met mondkapjes, hanteren we de 1,5 meter en wassen veelvuldig onze handen. 

Wat doet deze situatie met jou?

Ik woon zelf in Brabant. De eerste lockdown kwam als een schok. Brabanders kregen het advies om per direct vanuit huis te gaan werken. Mijn zoektocht naar hoe ik er kon en mocht zijn voor de mensen die ik ondersteun, was best even moeilijk. Privé en werk liepen dwars door elkaar heen. Ook mis je de verbinding met teamgenoten. Mijn collega's en ik werken nauw met elkaar samen en dat moet je dan met elkaar vast zien te houden. Gelukkig is dat gelukt. 

Wat is jouw oproep aan de Alblasserdammers?

Het normale leven komt terug, met stapjes. We hebben als samenleving laten zien dat we veerkrachtig en sterk kunnen zijn in tijden van crisis en onzekerheid. We hadden een lange adem nodig en de finish is in zicht nu het vaccin komt. Net als premier Mark Rutte wil ik een beroep doen op ieders veerkracht. Beperk zoveel mogelijk je contacten en blijf elkaar daarbij helpen. Blijf ook geduldig naar elkaar en naar de mensen die in de zorg en op andere plekken zo hun best doen voor ons allemaal. En maak er, ondanks alle beperkingen, een mooie en warme kerst van. We komen hier doorheen. Dat lukt alleen als we dit met elkaar doen of zoals we bij het CJG zeggen 'Samen voor Elkaar!'

MoniquevanAsperen CJG

Monique van Asperen van het CJG: 'Blijf geduldig naar elkaar'. Foto Cees van der Wal