Jeugdzorg(en)

Het opvoeden van kinderen is niet eenvoudig en brengt een grote verantwoordelijkheid met zich mee. Zeker in deze tijd waarin veel zekerheden zijn weggevallen.

Jongeren beleven een roerige en onrustige periode. Naast nieuwe ervaringen door het opgroeien heeft het coronavirius grote invloed op school, op het werk, thuis en in het sociale leven. Je hoort vaak uitspraken die lijken op: ‘De jeugd van tegenwoordig heeft slechte manieren, minachting voor het gezag en geen eerbied voor ouderen.’ Dit citaat, afkomstig van Socrates in de 5e eeuw voor Christus, helpt ouders en jongeren vaak niet verder. Door alle tijden heen hebben ouders en andere gezagsdragers problemen ondervonden met het opvoeden van hun kinderen. Dat geeft nog geen handvatten voor problemen van nu. De uitspraak ‘je bent vroeger toch ook jong geweest’ ook niet trouwens. Wel tekent het de realiteit van alle tijden in de relatie tussen ouders en kinderen. 

Liefde en aandacht

Laat liefde en aandacht voor onze kinderen en het ‘eer uw vader en uw moeder’ de leidraad zijn van ons handelen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ouders zelf niet zonder schuld zijn, althans ik niet. Een realistische en positieve blik naar onze jongeren is gewenst. Streven naar ‘perfecte kinderen’ en verwachten van hulpverlening dat alles ‘te repareren is’ vallen daar wat mij betreft niet onder. Voor jongeren zelf is er nog altijd de wijze les van Salomo: ‘Gedenk aan uw Schepper in de dagen uwer jongelingschap'.

Staat van onze samenleving

Tegelijk zegt het wel iets over de (zorgelijke) staat van onze samenleving dat in Alblasserdam voor zo’n 460 jongeren (ca. 10%) één of meerdere vormen van lichte of zware jeugdhulp nodig is. Daar gaat per jaar ruim € 6 miljoen euro aan gemeentelijke middelen mee gepaard. Dat is inmiddels 12% van de gemeentelijke begroting. De vraag is of hierin de verantwoordelijkheid niet teveel op het gemeentelijke bordje terecht is gekomen. Kijkend naar de de rollen van ouders, school en hulpverlening lijkt de rol van de hulpverlening steeds groter. Dat maakt de situatie van ouders en jongeren niet per se beter. 

Luisterend oorPeter Verheij

Laat ik voorop stellen dat opvoedproblemen niet te onderschatten zijn. Het jeugdteam van het Centrum voor Jeugd en Gezin is altijd beschikbaar om het gesprek aan te gaan en te praten over ‘samen doen wat nodig is’. Ook voor jongeren is er altijd een luisterend oor. Dat kan ook het bijbrengen van reële verwachtingen bij ouders en jongeren betekenen. En het bieden van concrete handvatten voor problemen. Als de situatie daarom vraagt mag doortastend optreden verwacht worden om te doen wat nodig is. 

Goede balans

We gaan opnieuw kijken naar wat de rol van de gemeente binnen de jeugdhulp zou moeten zijn. Daarvoor moeten we bepalen wat onder ‘jeugdhulp’ verstaan mag worden en wat onder opvoeding valt. Daarnaast werken we aan hulpverlening die voor problemen minder snel een medische oplossing zoekt. Ten derde werken we aan een nieuwe manier van het inkopen van jeugdhulp bij zorgaanbieders. Ook hier zullen we vanuit de gemeenten scherper zijn op wat we verwachten van het ingrijpen door zorgverleners en van (identiteitsgebonden) jeugdhulp. Ook hopen we DV in 2021 veel partijen die zorg en ondersteuning bieden samen te brengen in de oude bibliotheek. Zo ontstaat één centrale locatie waar zoveel mogelijk partners samenwerken aan goede ondersteuning voor jonge en oudere Alblasserdammers. Ook daarin krijgt het devies ‘samen doen wat nodig is!’ vorm.

Peter Verheij
wethouder